Ai no Kimochi Service

 ช่วงนี้กำลังปั่นโดจินหามรุ่งหามค่ำ (แต่ยังอุตส่าห์มีเวลาดูเมะ+วาดรูปลงบล๊อก) ให้ทันงานแคปซูล ๖ ให้ได้ ที่จริงนี่กลัวๆ อยู่เลย งานเลทไปจากที่วางแผนไว้เยอะมาก แต่ยังไงก็จะพยายามทำให้ได้แน่นอน

จะไม่อัพบล๊อกเลยก็กลัวบล๊อกจะร้าง วันนี้เลยขอเ่ล่าเรื่องที่แสนจะน่ากลัวให้ฟัง...

...
ทำไมผมถึงอยู่ในสภาพนี้น่ะหรือ?
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเช้า ผมตื่นนอน ออกจากบ้าน ไปตลาด เพื่อจะหาข้าวเช้ากิน แล้วผมก็ไปสะดุดตาตรงร้านขายหมูปิ้งร้านนึง

หมูปิ้งร้านนี้ไม้ใหญ่มาก ตามภาพเทียบกะช้อนกินข้าวและผัดซีอิ๊วที่ซื้อมาพร้อมกัน
ผมก็เข้าไปถามราคา

"ไม้ละเท่าไหร่ครับ"
"ห้าบาทค่ะ"

โห ทำไมมันถูกจัง ตอนนั้นก็เอะใจเล็กๆ แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร ก็เลยซื้อมาด้วย
พอมาถึงบ้าน ผมก็แกะข้าวกิน พอกัดไปคำแรกเท่านั้นแหละ

"มีแต่มันทั้งนั้นเลยนี่หว่า"
...

แบบว่ามีแต่มันจริงๆ นะเอ้อ เนื้อแทบไม่มีเลย น่าจะเรียกว่ามันปิ้งมากกว่านะเนี่ย
แล้วไม้นึงมันก็ใหญ่มากกกกกกก  ลองเทียบให้เห็นความใหญ่และหนาให้ดูอีกที

แค่เห็นไอ้มันเยิ้มๆ ข้างล่างนั่นก็สยองแล้ว...อูวววว
และที่สำคัญ....ผมซื้อมาตั้งหกไม้

...

...

ด้วยเหตุนี้ ตัวผมในตอนนี้จึงมีสภาพกลมดังที่เห็นในภาพแรกเช่นนี้แล (ฮาฮา)

ดังนั้น จึงขอตั้งชื่อเรื่องนี้่ว่า "มัน(หมู)ปิ้งที่น่าสะพรึงกลัว)

ปล.แต่ที่จริงก็อร่อยดีเหมือนกันนะ ไว้น้ำหนักลดเมื่อไหร่ค่อยไปซื้อมากินใหม่ ฮาฮา